امام مهدى (عجل الله تعالی فرجه):

«زمين از حجّتى آشكار يا نهان خالى نيست»

كمال الدّين ، ج 2 ، ص 511

امام مهدى (عجل الله تعالی فرجه):

«هيچ چيز مانند نماز ، بينى شيطان را به خاك نمی ‏مالد»

بحار الأنوار ، ج 53 ، ص 182

امام مهدی (عجل الله تعالی فرجه):

«دختر رسول خدا (فاطمه) براى من سرمشقى نيكو است»

الغيبه ، طوسى ، ص 286

امام مهدى (عجل الله تعالی فرجه):

«من يادگار خدا در زمين و جانشين و حجّت او بر شما هستم»

كمال الدّين ، ص 331

امام مهدى (عجل الله تعالی فرجه):

«هر يك از شما بايد كارى كند كه با آن به محبّت ما نزديك شود»

بحار الأنوار ، ج 53 ، ص 176

امام مهدى (عجل الله تعالی فرجه):

«گرايش خود را به ما ، با دوست داشتن سنّت روشن همراه كنيد»

بحار الأنوار ، ج 53 ، ص 179

امام مهدی (عجل الله تعالی فرجه):

«براى تعجيل در فرج بسيار دعا كنيد ، كه فرج من فرج شما نيز هست»

کمال الدّين ، ص 485

امام مهدى (عجل الله تعالی فرجه):

«منم كه زمين را از عدالت لبريز می ‏كنم ، چنان كه از ستم آكنده است»

بحار الأنوار ، ج 52 ، ص 2

امام مهدى (عجل الله تعالی فرجه):

«من مايه امان اهل زمينم ؛ چنان كه ستارگان مايه امان اهل آسمان‏اند»

بحار الأنوار ، ج 78 ، ص 380

امام مهدى (عجل الله تعالی فرجه):

«من وصىّ آخرين‏ ام ؛ به وسيله من بلا از خانواده و شيعيانم دفع می ‏شود»

الغيبة طوسى ، ص 285

امام مهدى (عجل الله تعالی فرجه):

«ما از همه خبرهاى شما آگاهيم و چيزى از خبرهاى شما از ما پنهان نيست»

بحار الأنوار ، ج 53 ، ص 175

امام مهدی (عجل الله تعالی فرجه):

«خداوند محمّد را برانگيخت تا رحمتى براى جهانيان باشد و نعمت خود را تمام كند »

بحار الأنوار ، ج 53 ، ص 194

امام مهدی (عجل الله تعالی فرجه):

«من بقيّة اللّه (باقيمانده حجّت هاى خدا) در زمينم و از دشمنان او انتقام مى گيرم »

کمال الدين : 384 / 1

امام مهدی (عجل الله تعالی فرجه):

«خدا با ما است و نيازمند ديگرى نيستيم . حق با ما است و باكى نيست كه كسى از ما روى بگرداند »

الغيبة ، طوسى ، ص 285

امام مهدی (عجل الله تعالی فرجه):

«شیعیان ما هنگامی به فرجام و زیبای خداوند می رسند اگر كه از گناهانی كه نهی شده اند احتراز نمایند »

بحار الأنوار ، ج 53، ص 177

امام مهدی (عجل الله تعالی فرجه):

«کسى كه از اموال ما چـيزى بخـورد همانند اين است كه آتش را مى خورد و به زودى به جهنم خـواهد رسـيد » .

بحارالانوار 53: 183

امام مهدی (عجل الله تعالی فرجه)

در زيارت ناحيه مقدّسه: «هر صبح و شام بر تو گريه و شيون می ‏كنم و در مصيبت تو به جاى اشك ، خون می ‏گريم »

بحار الأنوار ، ج 101 ، ص 238

امام مهدی (عجل الله تعالی فرجه):

«به خدا پناه میبرم از کوری بعد از بینایی و از گمراهی بعد از هدایت و از کارهای هلاکت کننده و از فتنه های نابود کننده»

کمال الدین و تمام النعمة ، جلد 2 ، صفحه 189

امام مهدی (عجل الله تعالی فرجه):

«چگونگى بهره ‏مندى از وجود من در دوران غيبتم ، همچون بهره ‏اى است كه از خورشيد می ‏برند ، آن‏گاه كه ابر آن را از ديدگان نهان می ‏كند»

بحار الأنوار ، ج 52 ، ص 92

امام مهدى (عجل الله تعالی فرجه):

«براستى كه علم ما بر اوضاع شما احاطه دارد و هيچ چيز از احوال شما بر ما پوشيده نيست و نسبت به لغزشهايى كه از شما سرمى زند شناخت داريم »

بحارالانوار 53: 175

امام مهدی (عجل الله تعالی فرجه):

«او ( امام حسن عسکری (علیه السلام ) نورى فروزان و ماهى درخشان بود كه خداوند آنچه را نزد خود بود براى او برگزيد . او راه و روش پدران بزرگوار خود را گام به گام دنبال كرد تا رحلت فرمود »

بحار الأنوار ، ج 53 ، ص 191

امام مهدی (عجل الله تعالی فرجه):

«همانا پدران من (ائمّه و اوصیاء علیهم السلام )، بیعت حاكم و طاغوت زمانشان، بر ذمّه آن ها بود؛ ولى من در هنگامى ظهور و خروج نمایم كه هیچ طاغوتى بر من منّت و بیعتى نخواهد داشت و هیچ قرار و مداری با کسی ندارم »

الدّرّة الباهرة، ص 47، س 17 ؛ کمال الدین، ج2،صفحه 485 ؛ بحارالا نوار ج 56، ص 181، س ‍18

امام مهدی (عجل الله تعالی فرجه):

«اگر شیعیان ما (كه خداوند آنها را به طاعت و بندگی خویش موفق بدارد) در وفای به عهد و پیمان الهی اتحاد و اتفاق می داشتند و عهد و پیمان را محترم می شمردند سعادت دیدار ما به تأخیر نمی افتاد و زودتر به سعادت دیدار ما نائل می شدند »

الاحتجاج للطبرسی ، ج 2 ، ص 499

امام مهدی (عجل الله تعالی فرجه):

«هر یك از شما باید عملى را انجام دهد كه سبب نزدیكى به ما و جذب محبّت ما گردد؛ و باید دورى كند از كردارى كه ما نسبت به آن ، ناخوشایند و خشمناك مى باشیم. پس چه بسا شخصى در لحظه اى توبه كند كه دیگر به حال او سودى ندارد و نیز او را از عِقاب و عذاب الهى نجات نمى بخشد »

بحارالا نوار، ج 53، ص 176، س 5، ضمن ح 7، به نقل از احتجاج

نامه امام مهدی (عجل الله تعالی فرجه) به علی بن محمد سَمُری

امام مهدی (عجل الله تعالی فرجه) قبل از غیبت کبری به آخرین نائب خود علی بن محمد سَمُری نامه ای نوشت که به شرح کامل حدیث و نامه در زیر است :

كمال الدين‏ - به نقل از ابو محمّد حسن بن احمد مُكَتِّب‏ - : در سالى كه شيخ على بن محمّد سَمُرى - كه خداوند ، روحش را پاك بدارد - در گذشت، من در بغداد بودم. چند روز پيش از وفاتش نزد او حاضر شدم و توقيعى را براى مردم بيرون آورد كه متنش اين است: «بسم اللَّه الرحمن الرحيم. اى على بن محمّد سَمُرى! خداوند ، اجر برادرانت را به خاطر [از دست دادن‏] تو بزرگ بدارد كه تو تا شش روز ديگر میميرى . پس كارهايت را جمع و جور كن و به هيچ كس براى جانشينى پس از خودت، وصيّت نكن كه غيبت دوم ( / كامل) واقع شده و تا خداى عزّ و جلّ‏ اجازه ندهد، پيدايى و ظهورى نيست، و اين هم پس از به درازا كشيدن غيبت، سخت شدن دل‏ها و پر شدن زمين از ستم خواهد بود. كسانى به سوى شيعيان من می ‏آيند كه ادّعاى مشاهده مرا دارند. بدانيد كه هر كس پيش از خروج سفيانى و بانگ [آسمانى‏] ادّعاى مشاهده كند، دروغگو و افترا زننده است، و هيچ جنبش و نيرويى جز از سوى خداوند والاى بزرگ نيست». ما از اين توقيع ، نسخه‏ بردارى كرديم و از نزد او بيرون آمديم و چون روز ششم شد، به سوى سَمُرى باز گشتيم و او در حال جان دادن بود. به او گفته شد: وصىّ پس از تو كيست؟ گفت: «خدا را كارى است كه خود ، آن را به انجام میرساند» و در گذشت و اين ، آخرين سخنى بود كه از او شنيده شد.

بحارالأنوار : 2 / 152 / 44

دانشنامه امام مهدی عجّل الله فرجه بر پایه قرآن ، ج 3 ، ص 398